Lees welke documentatie Amerikaanse exporteurs moeten invullen.
Welke documentatie of identificatienummers van Amerikaanse exporteurs worden vereist, kan verschillen per type geëxporteerde goederen en per land van bestemming. Hieronder vindt u een lijst met gangbare documenten en nummers die Amerikaanse exporteurs mogelijk moeten verstrekken:
Handelsfactuur (commercial invoice): een document met gegevens over de geëxporteerde goederen, waaronder een omschrijving van de goederen, de hoeveelheid, de eenheidswaarde en de totale waarde van de zending.
Harmonized System (HS)-code: een nummer waarmee goederen voor douanedoeleinden worden ingedeeld op basis van het internationaal erkende HS.
Paklijst: een document met een gedetailleerd overzicht van de inhoud van de zending, waaronder de hoeveelheid, het gewicht en de afmetingen van elk artikel.
Cognossement/luchtvrachtbrief (BOL/AWB): een document dat dient als contract tussen de exporteur en de vervoerder en de zendingsgegevens bevat, waaronder de namen van de afzender en de geadresseerde, de herkomst en bestemming van de zending en de voorwaarden van de zending.
Export Control Classification Number (ECCN): een alfanumerieke code van vijf tekens waarmee bepaalde goederen en technologieën worden ingedeeld voor exportcontroledoeleinden.
Exportvergunning: een door de Amerikaanse overheid afgegeven document dat toestemming geeft voor de export van bepaalde gecontroleerde goederen, diensten of technologieën.
International Traffic in Arms Regulations (ITAR)-registratie: een registratie die verplicht is voor Amerikaanse bedrijven die defensieartikelen of -diensten produceren of exporteren die onder de ITAR vallen.
Ontvangstbewijs van de expediteur (forwarder's cargo receipt): een door een expediteur afgegeven document dat de ontvangst van de zending bevestigt en gegevens over de zending bevat.
Verzekeringscertificaat: een document met gegevens over de verzekeringsdekking van de zending.
Certificaat van oorsprong: een document dat het land van oorsprong van de geëxporteerde goederen certificeert.
Employer Identification Number (EIN): een uniek nummer dat de Amerikaanse belastingdienst, de Internal Revenue Service (IRS), voor belastingdoeleinden aan bedrijven toekent.
Internal Transaction Number (ITN): een uniek identificatienummer dat het Automated Export System (AES) toekent om exportzendingen vanuit de Verenigde Staten te volgen.
Dun & Bradstreet Number (DUNS): een uniek identificatienummer van negen cijfers waarmee zakelijke kredietgegevens en financiële informatie worden bijgehouden.
Deze lijst is niet volledig: afhankelijk van de specifieke omstandigheden van de exporttransactie kunnen aanvullende documenten of nummers vereist zijn. Amerikaanse exporteurs doen er altijd goed aan een gekwalificeerde exportcontrolespecialist of expediteur te raadplegen, zodat zij zeker weten dat zij over alle benodigde documenten en nummers voor hun specifieke export beschikken (zie de sectie Bronnen hieronder).
Een handelsfactuur is vereist voor alle exportzendingen van handelsgoederen. De meeste zendingen die geen documenten bevatten, gelden als zending van handelsgoederen. Een handelsfactuur is nodig voor de douane-inklaring en dient als verkoopbewijs en als contract tussen koper en verkoper.
Vaak zit de handelsfactuur al in de verzendsoftware van de exporteur. Is dat niet het geval, dan zijn handelsfacturen online beschikbaar bij vervoerders of op overheidswebsites. Neem contact op met de betreffende vervoerder of website om de juiste handelsfactuur te verkrijgen.
De handelsfactuur moet het volgende bevatten:
Naam, adres en contactgegevens van de exporteur
Naam, adres en contactgegevens van de koper
Een omschrijving van de verzonden artikelen
De hoeveelheid en de meeteenheid
De totale waarde van de goederen
De leveringsvoorwaarden
De valuta van betaling
Vracht-, verzekerings- en overige transportkosten
Het land van oorsprong
Eventuele toepasselijke HS-codes
Een handelsfactuur is doorgaans het eerste document dat een buitenlandse douaneautoriteit opvraagt bij het inklaren van goederen in haar land.
De VS gebruikt voor Amerikaanse export een eigen classificatiesysteem, de zogenoemde Schedule B-codes. Schedule B-codes zijn vereist voor alle Amerikaanse export. Wat de VS Schedule B-codes noemt, heet in andere landen de geharmoniseerde systeemcode (of iets vergelijkbaars). De basis-HS-code bestaat uit zes cijfers en wordt een onderverdeling (subheading) genoemd. De Schedule B-code is een code van tien cijfers die is opgebouwd uit de eerste zes cijfers van de HS-code. Daarnaast is de Schedule B-code een specifiek Amerikaans coderingssysteem waarmee de Amerikaanse export wordt gemonitord, bijvoorbeeld voor exportcompliance en het verzamelen van handelsgegevens.
Het U.S. Census Bureau publiceert de U.S. Harmonized Tariff Schedule (HTS), waarmee goederen worden ingedeeld die in de VS worden geïmporteerd en vanuit de VS worden geëxporteerd. Schedule B-codes geven een gedetailleerdere omschrijving van het geëxporteerde product. Zo worden de goederen correct aangegeven en worden de juiste invoerrechten en belastingen toegepast. Daarnaast helpen Schedule B-codes om eventuele beperkingen op de import van bepaalde goederen vast te stellen. Het Census Bureau werkt samen met andere overheidsinstanties, waaronder het Bureau of Industry and Security (BIS), om ervoor te zorgen dat exporteurs aan alle toepasselijke exportregelgeving voldoen.
U kunt uw HS- of Schedule B-nummer bepalen via export.gov. U kunt ook de volgende stappen doorlopen:
Doorzoek de Harmonized Tariff Schedule of the U.S. (HTSUS).
De HTSUS is een uitgebreide lijst van alle Schedule B-codes waarmee producten voor internationale handel worden ingedeeld.
Doorzoek de lijst op productnaam, trefwoord of Schedule B-code.
Zodra u de juiste code voor uw goederen heeft gevonden, kunt u deze vermelden op uw handelsfactuur en andere documenten die bij de zending horen.
Douaneautoriteiten over de hele wereld gebruiken deze codes om te bepalen welke invoerrechten en belastingen op zendingen van toepassing zijn. Als Amerikaanse exporteur moet u de juiste Schedule B-code vermelden op uw handelsfactuur en op alle andere documenten die bij de zending horen.
Paklijst
Een paklijst kan voor Amerikaanse exporteurs vereist zijn bij het verzenden van goederen naar een ander land, maar is niet altijd nodig. De exporteur stelt de paklijst op, en deze moet het volgende bevatten:
De hoeveelheid en omschrijving van de verzonden goederen
Het gewicht van de zending
Eventuele speciale instructies voor de behandeling van de goederen
De HS-code van de goederen, omdat deze vereist is voor de douane-inklaring
De paklijst moet samen met de andere documenten bij de zending worden gevoegd, zoals de handelsfactuur en eventuele andere benodigde formulieren.
Amerikaanse exporteurs hebben doorgaans een BOL of AWB nodig bij het internationaal verzenden van goederen. Dit document legt vast welke goederen zijn verzonden, wat hun bestemming is en wat de zending kost. Het wordt ook gebruikt om het eigendom van de goederen aan te tonen en kan vereist zijn voor de douane-inklaring.
Amerikaanse exporteurs kunnen een cognossement of luchtvrachtbrief verkrijgen bij de vervoerder (het transportbedrijf) die de goederen vervoert. Dat gaat als volgt:
Geef de vervoerder de benodigde informatie over de zending, zoals de bestemming, het gewicht en de waarde van de goederen.
De vervoerder genereert de BOL of AWB.
Een BOL of AWB dient als contract tussen de exporteur en de vervoerder. Daarnaast dient dit document als ontvangstbewijs van de goederen, waarmee kan worden aangetoond dat de goederen aan de koper zijn geleverd.
Amerikaanse exporteurs moeten over het algemeen een ECCN hebben. Met een ECCN worden goederen ingedeeld voor exportcontroledoeleinden, op basis van de aard van de geëxporteerde goederen. Voor de meeste goederen moet vóór de export een ECCN worden verkregen, omdat dit nodig is om de vereiste exportvergunningen en documenten te verkrijgen.
De meeste bedrijven bepalen zelf hun ECCN, maar er zijn drie manieren om een ECCN te verkrijgen:
Classificeer het artikel zelf aan de hand van de Commerce Control List (CCL)
Neem contact op met de fabrikant, die de ECCN van het artikel mogelijk kent
Dien via SNAP-R elektronisch een officieel verzoek om goederenclassificatie in bij het BIS.
ECCN's zijn belangrijk voor Amerikaanse exporteurs, omdat ze bepalen welke exportcontrolebeperkingen gelden voor de geëxporteerde goederen. Aan de hand van ECCN's wordt vastgesteld of een exportvergunning vereist is en of er exportbeperkingen van toepassing zijn. ECCN's worden ook gebruikt om export te volgen voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving.
De Amerikaanse overheid vereist exportvergunningen voor de export van bepaalde goederen en technologieën die als gevoelig worden beschouwd of gevolgen hebben voor de nationale veiligheid.
Hoe u een exportvergunning verkrijgt, hangt af van het type geëxporteerd product en het land van bestemming. Zo verkrijgt u een exportvergunning:
Stel vast of uw goederen een exportvergunning vereisen: raadpleeg de International Traffic in Arms Regulations (ITAR), het Office of Foreign Assets Control (OFAC), de Export Administration Regulations (EAR) en de regelgeving van het U.S. Department of Commerce en het BIS om te bepalen of uw goederen een exportvergunning vereisen.
Vraag uw goederenclassificatie eenvoudig online aan op www.bis.doc.gov via SNAP-R, te vinden onder het tabblad Licensing.
Bepaal het land van bestemming: ook het land van bestemming kan bepalen of een exportvergunning vereist is. Voor sommige landen gelden beperkingen op bepaalde soorten goederen of technologieën (deze informatie vindt u in de importgids van het land waarnaar u wilt exporteren).
Dien een vergunningsaanvraag in: als een exportvergunning vereist is, moet u een vergunningsaanvraag indienen bij de juiste instantie (genoemd in stap één).
Wacht op goedkeuring: dien uw aanvraag ruim vóór de geplande exportdatum in, zodat er voldoende tijd is voor de verwerking.
Amerikaanse exporteurs kunnen verplicht zijn zich te registreren bij het Directorate of Defense Trade Controls (DDTC) als zij defensieartikelen of -diensten exporteren. Deze registratie staat bekend als ITAR-registratie.
Let op: het DDTC valt onder het U.S. State Department.
Dit formulier kan online of per post worden ingediend.
Het DDTC verleent de exporteur vervolgens de ITAR-registratie.
De ITAR-registratie bepaalt welke exportcontrolebeperkingen gelden voor de geëxporteerde goederen en of een exportvergunning vereist is. Daarnaast wordt export via de ITAR-registratie gevolgd voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving.
Amerikaanse exporteurs hebben voor hun export doorgaans een ontvangstbewijs van de expediteur (forwarder's cargo receipt) nodig wanneer de goederen over zee worden verzonden. Dit document legt vast welke goederen zijn verzonden en dient als bewijs van eigendom en van levering in de haven van bestemming. Het ontvangstbewijs van de expediteur wordt ook gebruikt om aan te tonen dat de goederen zijn verzonden volgens de voorwaarden van het contract.
Een verzekeringscertificaat is nodig wanneer bij de aankoop van de goederen een kredietbrief (letter of credit) wordt gebruikt. De meeste express- of wegzendingen hebben geen verzekeringscertificaat nodig, en een e-commercezending zeker niet. Dit document bewijst dat de goederen verzekerd zijn tegen verlies of schade. Verzekeringscertificaten zijn ook vereist om financiering voor de zending te verkrijgen.
Amerikaanse exporteurs kunnen verzekeringscertificaten verkrijgen bij een verzekeringsmaatschappij. Dat gaat als volgt:
Geef de verzekeringsmaatschappij de benodigde informatie over de zending.
De verzekeringsmaatschappij geeft vervolgens het certificaat af.
De exporteur kan het certificaat daarna verstrekken aan de vervoerder van de goederen en aan de koper op de plaats van bestemming.
Verzekeringscertificaten dienen als bewijs van de zending bij de douane-inklaring en kunnen worden gebruikt om financiering voor de zending te verkrijgen.
Een certificaat van oorsprong is doorgaans alleen nodig om een preferentiële behandeling te krijgen en wordt meestal opgevraagd door de douane, banken, particuliere belanghebbenden en importeurs. Met dit document wordt het land van oorsprong van de goederen vastgesteld, wat vaak vereist is om gebruik te maken van bepaalde handelsovereenkomsten en preferentiële tarieven te krijgen.
Amerikaanse exporteurs kunnen een certificaat van oorsprong verkrijgen bij de plaatselijke Kamer van Koophandel of een vergelijkbare organisatie. Dat gaat als volgt:
Geef uw plaatselijke Kamer van Koophandel de benodigde informatie over de zending, zoals het land van oorsprong, de waarde van de goederen en het type product.
De Kamer van Koophandel stelt vervolgens het certificaat van oorsprong op.
Certificaten van oorsprong kunnen op papier of in elektronische vorm worden afgegeven.
Amerikaanse exporteurs moeten over het algemeen een EIN hebben als zij een corporation, partnership of limited liability company (LLC) zijn. Daarnaast hebben sommige exporteurs een EIN nodig om een bankrekening te openen voor het verwerken van transacties of om een bedrijfsvergunning te verkrijgen. EIN's zijn vereist voor de meeste zakelijke transacties, waaronder het openen van een bankrekening, het indienen van belastingaangiften en registratie in het buitenland.
Amerikaanse exporteurs kunnen een EIN aanvragen met de volgende stappen:
Dien Form SS-4 in bij de Internal Revenue Service (IRS).
Dit formulier kan online of per post worden ingediend.
De IRS kent de exporteur vervolgens een EIN toe.
EIN's zijn belangrijk voor Amerikaanse exporteurs, omdat ze de exporteur identificeren voor fiscale en juridische doeleinden. Daarnaast wordt export via EIN's gevolgd voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving.
Het ITN is vereist wanneer een Amerikaanse exporteur (ook wel de U.S. Principal Party in Interest of USPPI genoemd) Electronic Export Information (EEI) indient bij het U.S. Census Bureau. Veelvoorkomende situaties waarin een ITN vereist is:
De waarde van de geëxporteerde goederen is hoger dan 2.500 USD per Schedule B-classificatiecode.
Voor de export is een exportvergunning van een Amerikaanse overheidsinstantie vereist, zoals het BIS, OFAC enz.
De zending betreft een geëxporteerd motorvoertuig, ongeacht de waarde ervan.
De zending gaat naar een land of regio waarvoor specifieke Amerikaanse embargo's, sancties of andere beperkingen gelden.
Vraag een EIN aan: u heeft een van deze identificatienummers nodig om EEI in te dienen in het Automated Export System (AES).
Registreer een account bij het Automated Commercial Environment (ACE) op https://www.cbp.gov/trade/automated: via dit systeem krijgt u toegang tot AESDirect, waar u uw EEI indient.
Maak een ACE-exporteursaccount aan: na uw registratie bij ACE moet u een exporteursaccount aanmaken. Met dit account krijgt u toegang tot het AESDirect-systeem om uw EEI in te dienen.
Vul de EEI in AESDirect in: log in op uw ACE-account en open het AESDirect-systeem. Geef de vereiste informatie over uw zending op, waaronder gegevens over uzelf (als verzender), de geadresseerde en het Schedule B-nummer.
Dien de EEI in en ontvang uw ITN: nadat u uw EEI heeft ingediend, verwerkt het AES de informatie en kent het, na goedkeuring, een ITN toe aan uw zending. Dit ITN dient als bewijs dat u
Een ITN is belangrijk voor Amerikaanse export, omdat het nodig is om te blijven voldoen aan de Amerikaanse exportregelgeving en voor de douane-inklaring, het helpt bij tracking, monitoring en risicobeheer, en het verzamelen van statistische gegevens vergemakkelijkt.
Amerikaanse exporteurs kunnen een Dun & Bradstreet Number (DUNS) nodig hebben wanneer zij zakendoen met de Amerikaanse overheid of bepaalde subsidies en leningen aanvragen. Daarnaast hebben sommige exporteurs een DUNS nodig om een bankrekening te openen voor het verwerken van transacties.
Vermeld in de aanvraag de contactgegevens en bedrijfsactiviteiten van de exporteur.
Dun & Bradstreet kent de exporteur vervolgens een DUNS toe.
DUNS-nummers zijn belangrijk voor Amerikaanse exporteurs, omdat ze de exporteur identificeren bij zakelijke activiteiten met de Amerikaanse overheid. Ze worden gebruikt om export te volgen voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving en kunnen ook vereist zijn voor bepaalde subsidies en leningen.
Amerikaanse exporteurs moeten een gekwalificeerde exportcontrolespecialist of expediteur raadplegen om zeker te weten dat zij over alle benodigde documenten en nummers voor hun export beschikken. Met de volgende bronnen vindt u gekwalificeerde exportcontrolespecialisten of expediteurs in de VS:
Export.gov: een website van het U.S. Department of Commerce met informatie over wet- en regelgeving voor exportcontrole.
Office of Defense Trade Controls: de instantie van het U.S. Department of State die toezicht houdt op de International Traffic in Arms Regulations (ITAR).
Export Control and Related Border Security (EXBS): programma van het U.S. Department of State dat andere landen helpt hun exportcontrolesystemen te versterken.
Amerikaanse exporteurs moeten bij de export van goederen een aantal verschillende documenten en nummers verstrekken, afhankelijk van het type goederen, het land van bestemming en andere factoren. Tot deze documenten en nummers behoren de handelsfactuur, een HS-code, een paklijst, een BOL of AWB, een ECCN, een exportvergunning, ITAR-registratie, een ontvangstbewijs van de expediteur, een verzekeringscertificaat, een certificaat van oorsprong, een EIN en een DUNS. Elk van deze documenten en nummers speelt een essentiële rol in het exportproces.
Documentatie
Documentatie
Lees welke documentatie Amerikaanse exporteurs moeten invullen.
Welke documentatie of identificatienummers van Amerikaanse exporteurs worden vereist, kan verschillen per type geëxporteerde goederen en per land van bestemming. Hieronder vindt u een lijst met gangbare documenten en nummers die Amerikaanse exporteurs mogelijk moeten verstrekken:
Handelsfactuur (commercial invoice): een document met gegevens over de geëxporteerde goederen, waaronder een omschrijving van de goederen, de hoeveelheid, de eenheidswaarde en de totale waarde van de zending.
Harmonized System (HS)-code: een nummer waarmee goederen voor douanedoeleinden worden ingedeeld op basis van het internationaal erkende HS.
Paklijst: een document met een gedetailleerd overzicht van de inhoud van de zending, waaronder de hoeveelheid, het gewicht en de afmetingen van elk artikel.
Cognossement/luchtvrachtbrief (BOL/AWB): een document dat dient als contract tussen de exporteur en de vervoerder en de zendingsgegevens bevat, waaronder de namen van de afzender en de geadresseerde, de herkomst en bestemming van de zending en de voorwaarden van de zending.
Export Control Classification Number (ECCN): een alfanumerieke code van vijf tekens waarmee bepaalde goederen en technologieën worden ingedeeld voor exportcontroledoeleinden.
Exportvergunning: een door de Amerikaanse overheid afgegeven document dat toestemming geeft voor de export van bepaalde gecontroleerde goederen, diensten of technologieën.
International Traffic in Arms Regulations (ITAR)-registratie: een registratie die verplicht is voor Amerikaanse bedrijven die defensieartikelen of -diensten produceren of exporteren die onder de ITAR vallen.
Ontvangstbewijs van de expediteur (forwarder's cargo receipt): een door een expediteur afgegeven document dat de ontvangst van de zending bevestigt en gegevens over de zending bevat.
Verzekeringscertificaat: een document met gegevens over de verzekeringsdekking van de zending.
Certificaat van oorsprong: een document dat het land van oorsprong van de geëxporteerde goederen certificeert.
Employer Identification Number (EIN): een uniek nummer dat de Amerikaanse belastingdienst, de Internal Revenue Service (IRS), voor belastingdoeleinden aan bedrijven toekent.
Internal Transaction Number (ITN): een uniek identificatienummer dat het Automated Export System (AES) toekent om exportzendingen vanuit de Verenigde Staten te volgen.
Dun & Bradstreet Number (DUNS): een uniek identificatienummer van negen cijfers waarmee zakelijke kredietgegevens en financiële informatie worden bijgehouden.
Deze lijst is niet volledig: afhankelijk van de specifieke omstandigheden van de exporttransactie kunnen aanvullende documenten of nummers vereist zijn. Amerikaanse exporteurs doen er altijd goed aan een gekwalificeerde exportcontrolespecialist of expediteur te raadplegen, zodat zij zeker weten dat zij over alle benodigde documenten en nummers voor hun specifieke export beschikken (zie de sectie Bronnen hieronder).
Handelsfactuur
Wanneer een handelsfactuur vereist is
Een handelsfactuur is vereist voor alle exportzendingen van handelsgoederen. De meeste zendingen die geen documenten bevatten, gelden als zending van handelsgoederen. Een handelsfactuur is nodig voor de douane-inklaring en dient als verkoopbewijs en als contract tussen koper en verkoper.
Hoe u een handelsfactuur verkrijgt
Vaak zit de handelsfactuur al in de verzendsoftware van de exporteur. Is dat niet het geval, dan zijn handelsfacturen online beschikbaar bij vervoerders of op overheidswebsites. Neem contact op met de betreffende vervoerder of website om de juiste handelsfactuur te verkrijgen.
De handelsfactuur moet het volgende bevatten:
Naam, adres en contactgegevens van de exporteur
Naam, adres en contactgegevens van de koper
Een omschrijving van de verzonden artikelen
De hoeveelheid en de meeteenheid
De totale waarde van de goederen
De leveringsvoorwaarden
De valuta van betaling
Vracht-, verzekerings- en overige transportkosten
Het land van oorsprong
Eventuele toepasselijke HS-codes
Een handelsfactuur is doorgaans het eerste document dat een buitenlandse douaneautoriteit opvraagt bij het inklaren van goederen in haar land.
HS-code
Wanneer een Harmonized System (HS)-code vereist is
De VS gebruikt voor Amerikaanse export een eigen classificatiesysteem, de zogenoemde Schedule B-codes. Schedule B-codes zijn vereist voor alle Amerikaanse export. Wat de VS Schedule B-codes noemt, heet in andere landen de geharmoniseerde systeemcode (of iets vergelijkbaars). De basis-HS-code bestaat uit zes cijfers en wordt een onderverdeling (subheading) genoemd. De Schedule B-code is een code van tien cijfers die is opgebouwd uit de eerste zes cijfers van de HS-code. Daarnaast is de Schedule B-code een specifiek Amerikaans coderingssysteem waarmee de Amerikaanse export wordt gemonitord, bijvoorbeeld voor exportcompliance en het verzamelen van handelsgegevens.
Waarom de VS Schedule B-codes gebruikt
Het U.S. Census Bureau publiceert de U.S. Harmonized Tariff Schedule (HTS), waarmee goederen worden ingedeeld die in de VS worden geïmporteerd en vanuit de VS worden geëxporteerd. Schedule B-codes geven een gedetailleerdere omschrijving van het geëxporteerde product. Zo worden de goederen correct aangegeven en worden de juiste invoerrechten en belastingen toegepast. Daarnaast helpen Schedule B-codes om eventuele beperkingen op de import van bepaalde goederen vast te stellen. Het Census Bureau werkt samen met andere overheidsinstanties, waaronder het Bureau of Industry and Security (BIS), om ervoor te zorgen dat exporteurs aan alle toepasselijke exportregelgeving voldoen.
Hoe u een Schedule B-code verkrijgt
U kunt uw HS- of Schedule B-nummer bepalen via export.gov. U kunt ook de volgende stappen doorlopen:
Doorzoek de Harmonized Tariff Schedule of the U.S. (HTSUS).
Doorzoek de lijst op productnaam, trefwoord of Schedule B-code.
Zodra u de juiste code voor uw goederen heeft gevonden, kunt u deze vermelden op uw handelsfactuur en andere documenten die bij de zending horen.
Douaneautoriteiten over de hele wereld gebruiken deze codes om te bepalen welke invoerrechten en belastingen op zendingen van toepassing zijn. Als Amerikaanse exporteur moet u de juiste Schedule B-code vermelden op uw handelsfactuur en op alle andere documenten die bij de zending horen.
Paklijst
Een paklijst kan voor Amerikaanse exporteurs vereist zijn bij het verzenden van goederen naar een ander land, maar is niet altijd nodig. De exporteur stelt de paklijst op, en deze moet het volgende bevatten:
De hoeveelheid en omschrijving van de verzonden goederen
Het gewicht van de zending
Eventuele speciale instructies voor de behandeling van de goederen
De HS-code van de goederen, omdat deze vereist is voor de douane-inklaring
De paklijst moet samen met de andere documenten bij de zending worden gevoegd, zoals de handelsfactuur en eventuele andere benodigde formulieren.
BOL of AWB
Wanneer een cognossement (BOL) of luchtvrachtbrief (AWB) vereist is
Amerikaanse exporteurs hebben doorgaans een BOL of AWB nodig bij het internationaal verzenden van goederen. Dit document legt vast welke goederen zijn verzonden, wat hun bestemming is en wat de zending kost. Het wordt ook gebruikt om het eigendom van de goederen aan te tonen en kan vereist zijn voor de douane-inklaring.
Hoe u een BOL of AWB verkrijgt
Amerikaanse exporteurs kunnen een cognossement of luchtvrachtbrief verkrijgen bij de vervoerder (het transportbedrijf) die de goederen vervoert. Dat gaat als volgt:
Geef de vervoerder de benodigde informatie over de zending, zoals de bestemming, het gewicht en de waarde van de goederen.
De vervoerder genereert de BOL of AWB.
Een BOL of AWB dient als contract tussen de exporteur en de vervoerder. Daarnaast dient dit document als ontvangstbewijs van de goederen, waarmee kan worden aangetoond dat de goederen aan de koper zijn geleverd.
ECCN
Wanneer een Export Control Classification Number (ECCN) vereist is
Amerikaanse exporteurs moeten over het algemeen een ECCN hebben. Met een ECCN worden goederen ingedeeld voor exportcontroledoeleinden, op basis van de aard van de geëxporteerde goederen. Voor de meeste goederen moet vóór de export een ECCN worden verkregen, omdat dit nodig is om de vereiste exportvergunningen en documenten te verkrijgen.
Hoe u een ECCN verkrijgt
De meeste bedrijven bepalen zelf hun ECCN, maar er zijn drie manieren om een ECCN te verkrijgen:
Classificeer het artikel zelf aan de hand van de Commerce Control List (CCL)
Neem contact op met de fabrikant, die de ECCN van het artikel mogelijk kent
Dien via SNAP-R elektronisch een officieel verzoek om goederenclassificatie in bij het BIS.
ECCN's zijn belangrijk voor Amerikaanse exporteurs, omdat ze bepalen welke exportcontrolebeperkingen gelden voor de geëxporteerde goederen. Aan de hand van ECCN's wordt vastgesteld of een exportvergunning vereist is en of er exportbeperkingen van toepassing zijn. ECCN's worden ook gebruikt om export te volgen voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving.
Exportvergunning
Wanneer een exportvergunning vereist is
De Amerikaanse overheid vereist exportvergunningen voor de export van bepaalde goederen en technologieën die als gevoelig worden beschouwd of gevolgen hebben voor de nationale veiligheid.
Hoe u een exportvergunning verkrijgt
Hoe u een exportvergunning verkrijgt, hangt af van het type geëxporteerd product en het land van bestemming. Zo verkrijgt u een exportvergunning:
Stel vast of uw goederen een exportvergunning vereisen: raadpleeg de International Traffic in Arms Regulations (ITAR), het Office of Foreign Assets Control (OFAC), de Export Administration Regulations (EAR) en de regelgeving van het U.S. Department of Commerce en het BIS om te bepalen of uw goederen een exportvergunning vereisen.
Bepaal het land van bestemming: ook het land van bestemming kan bepalen of een exportvergunning vereist is. Voor sommige landen gelden beperkingen op bepaalde soorten goederen of technologieën (deze informatie vindt u in de importgids van het land waarnaar u wilt exporteren).
Dien een vergunningsaanvraag in: als een exportvergunning vereist is, moet u een vergunningsaanvraag indienen bij de juiste instantie (genoemd in stap één).
Wacht op goedkeuring: dien uw aanvraag ruim vóór de geplande exportdatum in, zodat er voldoende tijd is voor de verwerking.
Meer informatie over exportvergunningen vindt u in de sectie Exportvergunning van de gids Wettelijke vereisten.
ITAR-registratie
Wanneer registratie onder de International Traffic in Arms Regulations (ITAR) vereist is
Amerikaanse exporteurs kunnen verplicht zijn zich te registreren bij het Directorate of Defense Trade Controls (DDTC) als zij defensieartikelen of -diensten exporteren. Deze registratie staat bekend als ITAR-registratie.
Let op: het DDTC valt onder het U.S. State Department.
Hoe u de ITAR-registratie voltooit
Amerikaanse exporteurs kunnen de ITAR-registratie voltooien met de volgende stappen:
Dien Form DS-2032 in bij het DDTC.
Het DDTC verleent de exporteur vervolgens de ITAR-registratie.
De ITAR-registratie bepaalt welke exportcontrolebeperkingen gelden voor de geëxporteerde goederen en of een exportvergunning vereist is. Daarnaast wordt export via de ITAR-registratie gevolgd voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving.
Ontvangstbewijs van de expediteur
Wanneer een ontvangstbewijs van de expediteur vereist is
Amerikaanse exporteurs hebben voor hun export doorgaans een ontvangstbewijs van de expediteur (forwarder's cargo receipt) nodig wanneer de goederen over zee worden verzonden. Dit document legt vast welke goederen zijn verzonden en dient als bewijs van eigendom en van levering in de haven van bestemming. Het ontvangstbewijs van de expediteur wordt ook gebruikt om aan te tonen dat de goederen zijn verzonden volgens de voorwaarden van het contract.
Hoe u een ontvangstbewijs van de expediteur verkrijgt
Amerikaanse exporteurs kunnen een ontvangstbewijs verkrijgen bij de expediteur of het transportbedrijf dat de goederen vervoert. Dat gaat als volgt:
Geef de expediteur de benodigde informatie over de zending, zoals de bestemming, het gewicht en de waarde van de goederen.
De expediteur genereert het ontvangstbewijs.
Dit document dient ook als bewijs van de zending bij de douane-inklaring.
Verzekeringscertificaat
Wanneer verzekeringscertificaten vereist zijn
Een verzekeringscertificaat is nodig wanneer bij de aankoop van de goederen een kredietbrief (letter of credit) wordt gebruikt. De meeste express- of wegzendingen hebben geen verzekeringscertificaat nodig, en een e-commercezending zeker niet. Dit document bewijst dat de goederen verzekerd zijn tegen verlies of schade. Verzekeringscertificaten zijn ook vereist om financiering voor de zending te verkrijgen.
Hoe u verzekeringscertificaten verkrijgt
Amerikaanse exporteurs kunnen verzekeringscertificaten verkrijgen bij een verzekeringsmaatschappij. Dat gaat als volgt:
Geef de verzekeringsmaatschappij de benodigde informatie over de zending.
De verzekeringsmaatschappij geeft vervolgens het certificaat af.
De exporteur kan het certificaat daarna verstrekken aan de vervoerder van de goederen en aan de koper op de plaats van bestemming.
Verzekeringscertificaten dienen als bewijs van de zending bij de douane-inklaring en kunnen worden gebruikt om financiering voor de zending te verkrijgen.
Certificaat van oorsprong
Wanneer een certificaat van oorsprong vereist is
Een certificaat van oorsprong is doorgaans alleen nodig om een preferentiële behandeling te krijgen en wordt meestal opgevraagd door de douane, banken, particuliere belanghebbenden en importeurs. Met dit document wordt het land van oorsprong van de goederen vastgesteld, wat vaak vereist is om gebruik te maken van bepaalde handelsovereenkomsten en preferentiële tarieven te krijgen.
Hoe u een certificaat van oorsprong verkrijgt
Amerikaanse exporteurs kunnen een certificaat van oorsprong verkrijgen bij de plaatselijke Kamer van Koophandel of een vergelijkbare organisatie. Dat gaat als volgt:
Geef uw plaatselijke Kamer van Koophandel de benodigde informatie over de zending, zoals het land van oorsprong, de waarde van de goederen en het type product.
De Kamer van Koophandel stelt vervolgens het certificaat van oorsprong op.
Certificaten van oorsprong kunnen op papier of in elektronische vorm worden afgegeven.
EIN
Wanneer een Employer Identification Number (EIN) vereist is
Amerikaanse exporteurs moeten over het algemeen een EIN hebben als zij een corporation, partnership of limited liability company (LLC) zijn. Daarnaast hebben sommige exporteurs een EIN nodig om een bankrekening te openen voor het verwerken van transacties of om een bedrijfsvergunning te verkrijgen. EIN's zijn vereist voor de meeste zakelijke transacties, waaronder het openen van een bankrekening, het indienen van belastingaangiften en registratie in het buitenland.
Hoe exporteurs een EIN verkrijgen
Amerikaanse exporteurs kunnen een EIN aanvragen met de volgende stappen:
EIN's zijn belangrijk voor Amerikaanse exporteurs, omdat ze de exporteur identificeren voor fiscale en juridische doeleinden. Daarnaast wordt export via EIN's gevolgd voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving.
Internal Transaction Number (ITN)
Wanneer een ITN vereist is
Het ITN is vereist wanneer een Amerikaanse exporteur (ook wel de U.S. Principal Party in Interest of USPPI genoemd) Electronic Export Information (EEI) indient bij het U.S. Census Bureau. Veelvoorkomende situaties waarin een ITN vereist is:
Hoe exporteurs een ITN verkrijgen
Vraag een EIN aan: u heeft een van deze identificatienummers nodig om EEI in te dienen in het Automated Export System (AES).
Registreer een account bij het Automated Commercial Environment (ACE) op https://www.cbp.gov/trade/automated: via dit systeem krijgt u toegang tot AESDirect, waar u uw EEI indient.
Maak een ACE-exporteursaccount aan: na uw registratie bij ACE moet u een exporteursaccount aanmaken. Met dit account krijgt u toegang tot het AESDirect-systeem om uw EEI in te dienen.
Vul de EEI in AESDirect in: log in op uw ACE-account en open het AESDirect-systeem. Geef de vereiste informatie over uw zending op, waaronder gegevens over uzelf (als verzender), de geadresseerde en het Schedule B-nummer.
Dien de EEI in en ontvang uw ITN: nadat u uw EEI heeft ingediend, verwerkt het AES de informatie en kent het, na goedkeuring, een ITN toe aan uw zending. Dit ITN dient als bewijs dat u
Een ITN is belangrijk voor Amerikaanse export, omdat het nodig is om te blijven voldoen aan de Amerikaanse exportregelgeving en voor de douane-inklaring, het helpt bij tracking, monitoring en risicobeheer, en het verzamelen van statistische gegevens vergemakkelijkt.
Dun & Bradstreet Number (DUNS)
Wanneer een DUNS vereist is
Amerikaanse exporteurs kunnen een Dun & Bradstreet Number (DUNS) nodig hebben wanneer zij zakendoen met de Amerikaanse overheid of bepaalde subsidies en leningen aanvragen. Daarnaast hebben sommige exporteurs een DUNS nodig om een bankrekening te openen voor het verwerken van transacties.
Hoe exporteurs een DUNS verkrijgen
Dien online een aanvraag in bij Dun & Bradstreet.
Dun & Bradstreet kent de exporteur vervolgens een DUNS toe.
DUNS-nummers zijn belangrijk voor Amerikaanse exporteurs, omdat ze de exporteur identificeren bij zakelijke activiteiten met de Amerikaanse overheid. Ze worden gebruikt om export te volgen voor naleving van de Amerikaanse exportcontroleregelgeving en kunnen ook vereist zijn voor bepaalde subsidies en leningen.
Bronnen
Amerikaanse exporteurs moeten een gekwalificeerde exportcontrolespecialist of expediteur raadplegen om zeker te weten dat zij over alle benodigde documenten en nummers voor hun export beschikken. Met de volgende bronnen vindt u gekwalificeerde exportcontrolespecialisten of expediteurs in de VS:
Website: https://www.bis.doc.gov/
Telefoon: 1-202-482-4811
E-mail: askbis@bis.doc.gov
Website: https://www.state.gov/e/eb/tpp/bta/
Telefoon: 1-202-647-5490
E-mail: ECR@state.gov
Website: https://www.pmddtc.state.gov/
Telefoon: 1-202-663-2700
E-mail: DDTCResponseTeam@state.gov
Website: https://www.state.gov/e/eb/exbs/
Telefoon: 1-202-663-2854
E-mail: exbs@state.gov
Website: https://www.iata.org/
Telefoon: 1-202-626-4000
E-mail: contactcenter@iata.org
Samenvatting
Amerikaanse exporteurs moeten bij de export van goederen een aantal verschillende documenten en nummers verstrekken, afhankelijk van het type goederen, het land van bestemming en andere factoren. Tot deze documenten en nummers behoren de handelsfactuur, een HS-code, een paklijst, een BOL of AWB, een ECCN, een exportvergunning, ITAR-registratie, een ontvangstbewijs van de expediteur, een verzekeringscertificaat, een certificaat van oorsprong, een EIN en een DUNS. Elk van deze documenten en nummers speelt een essentiële rol in het exportproces.
Was deze pagina nuttig?