Podsumowanie zmian 

Obowiązuje od 1 lipca 2026 r.: co ustala najnowsze rozporządzenie oraz strukturalna zmiana ukryta za ceną €3.

Przez ponad dekadę próg de minimis UE wynoszący €150 chronił zdecydowaną większość przesyłek transgranicznych przed cłem. To się kończy 1 lipca 2026 r.

Najnowsze rozporządzenie zostało wydane 30 kwietnia 2026 r., z planowaną datą wejścia w życie 1 lipca 2026 r. Nagłówki większości mediów („UE dodaje opłatę €3 do małych przesyłek") wychwytują widoczną część zmiany. Jednak poniżej znajduje się strukturalna zmiana, która zmienia, kto ponosi odpowiedzialność, kto pobiera opłaty i kto może działać jako deklarant. To ta część ma największe znaczenie dla operatorów pocztowych, przewoźników, platform handlowych i handlowców przemieszczających towary do UE.

Oto co się rzeczywiście zmienia.

Przed 1 lipca a po 1 lipca 

Trzy fazy reformy ceł w UE 

Faza 1 (1 lipca 2026 r.): zwolnienie z cła €150 się kończy

Od 1 lipca wszystkie towary B2C wchodzące do UE podlegają cłu niezależnie od wartości. Zwolnienie z cła €150 znika.

W zamian za to, dla zarejestrowanych w IOSS przesyłek pocztowych poniżej €150, istnieje tymczasowa stała opłata cła €3 za towar, zarejestrowana w ramach uproszczonego zgłoszenia H7. Delegowane rozporządzenie definiuje „towar" jako towary w przesyłce mające tę samą klasyfikację taryfową, opis i (gdzie pochodzenie jest wymaganym elementem danych) pochodzenie.

Kilka szczegółów warte uwagi na początek:

• "Za towar" to nie "za przesyłkę", a „towar" to nie tylko kod HS. Zgodnie z Delegowanym rozporządzeniem towary grupują się w jedną linię tylko wtedy, gdy wszystkie trzy z nich są identyczne: klasyfikacja taryfowa, opis i (gdzie pochodzenie jest wymaganym elementem danych) pochodzenie. Przesyłka zawierająca trzy towary różniące się w jakikolwiek z tych kryteriów należy €9, a nie €3. Identyczne towary pogrupowane w jedną linię nadal należy €3 w sumie.

• Stała stawka ma zastosowanie tylko do posiadaczy IOSS i przesyłek pocztowych. Komercyjne przesyłki niebędące właścicielami IOSS poniżej €150 wciąż zgłaszają uproszczone zgłoszenie H7, ale płacą cło obliczane według standardowej stawki taryfowej, a nie stałej stawki €3.
• Przesyłki C2C między osobami prywatnymi pozostają zwolnione poniżej odpowiedniego progu. Jednak platformy i rynki hostujące zarówno sprzedawców prywatnych, jak i sprzedawców komercyjnych nie mogą stosować zwolnienia do całej swojej ilości; ma ono zastosowanie transakcja po transakcji. Osoba prywatna sprzedająca artykuły używane jest zwolniona. Mała firma korzystająca z tej samej platformy do sprzedaży w wielkości komercyjnej nie jest, niezależnie od tego, jak platforma je kategoryzuje.

Faza 2 (1 listopada 2026 r.): co zaczyna obowiązywać do listopada

Identyfikatory

Od 1 listopada zgłoszenia sprzedaży na odległość muszą zawierać do trzech identyfikatorów dla każdej linii: SKU, ID produktu producenta oraz ustandaryzowany identyfikator (GTIN, EAN lub UPC, jeśli istnieje). Są one dobrowolne od 1 lipca i obowiązkowe od 1 listopada.

To rzeczywista zmiana operacyjna. Większość operatorów pocztowych pochodzenia nie zbiera dziś identyfikatorów produktów, a większość handlowców nie przepuszcza ich przez swoje dane eksportowe. Praca przygotowawcza do listopada powinna się zacząć teraz, po obu stronach przepływu przesyłki.

Unijna opłata za obsługę

Oddzielna Unijna opłata za obsługę (liczba €2 za przesyłkę, która krążyła wcześniej) nie znajduje się w najnowszym wydanym rozporządzeniu. Ostateczna kwota nie będzie znana do czasu opublikowania tego aktu. Każdy modelujący koszty lądowania powinien traktować liczbę €2 jako placeholder na razie.

Opłaty na poziomie państwa członkowskiego jednak na to nie czekają. Opłata €2 Francji na małe przesyłki obowiązuje od 1 marca. Rumunia wprowadził własną opłatę około €5 za przesyłkę w styczniu. Włochy opóźniły swoją opłatę od stycznia, ale mają ją z powrotem w rejestrach na 1 lipca. Ta mozaika jest rzeczywistością operacyjną już dzisiaj, przed wszelkim wdrożeniem na poziomie Unii.

Faza 3 (około 2028 r.): pełna ocena na podstawie taryfy

Stała stawka €3 jest mostem, a nie celem. Gdy centralny Hub Celny UE będzie operacyjny (cel Komisji to 2028 r., z wbudowanym wymogiem zaproponowania przedłużenia, jeśli system nie będzie gotów), uproszczona stawka zostanie zastąpiona pełną oceną opartą na klasyfikacji związaną z kodami HS i krajem pochodzenia.

Zmiana strukturalna, którą nikt nie przywiązuje wagi 

Za €3 kryje się znacznie ważniejsza zmiana: rozporządzenie ustanawia prawną hierarchię, kto jest winien cło.

Łańcuch deklarantów wygląda następująco:

1. Właściciel IOSS, zwykle sprzedawca lub platforma handlowa.
2. Pośredni przedstawiciel właściciela IOSS.
3. Przedstawiciel importera.
4. Każda inna osoba, która jest w stanie dostarczyć wszystkie wymagane informacje i przedstawić towary lub mieć je przedstawione celnie (na przykład deklarant będący osobą trzecią, przewoźnik docelowy lub operator pocztowy).

Poczta ma możliwość wejścia w punkt #4, ale większość nie zaakceptuje odpowiedzialności i zamiast tego zwróci przesyłkę nadawcy.

Właściciel IOSS jest głównym dłużnikiem celnym. Odbiorca nie jest. To fundamentalne odejście od tego, jak historycznie funkcjonowały cła pocztowe, gdzie beneficjent faktycznie funkcjonował jako importer w dokumentach celnych i cła były pobierane przy dostawie.

Ten model nie pasuje do nowego frameworku. €3 to zobowiązanie celne należne od deklaranta, a nie opłata za dostawę, którą poczta może pobrać od konsumenta przy drzwiach. Problem „nie mogę pobrać od odbiorcy" sygnalizowany przez operatorów pocztowych jest rzeczywisty, a rozporządzenie jest w tej sprawie wyraźne.

Kilka implikacji, które to ujawnia

• IOSS nie pokrywa cła. IOSS obsługuje VAT. €3 cła to oddzielne zobowiązanie. Handlowiec posiadający numer IOSS, który zakłada, że jest pokryty, się myli. Rozporządzenie wyraźnie wiąże rejestrację IOSS z zobowiązaniem celnym sprzedawcy, co oznacza, że IOSS teraz zakotwicza zarówno VAT, jak i odpowiedzialność celną, a nie tylko VAT.
• Poczta stoi przed wyborem, jeśli nikt z góry się nie włączy. Jeśli przesyłka przyjedzie bez właściciela IOSS, pośredniego przedstawiciela lub przedstawiciela importera w zgłoszeniu, docelowy operator pocztowy może włączyć się do pozostałego gniazda #4, ale zrobienie tego uczyniłoby go dłużnikiem celnym. W praktyce oczekuje się, że większość poczty zwróci przesyłkę nadawcy, zamiast zaabsorbować tę odpowiedzialność. W przypadku korytarzy o dużych wolumenach bez deklaranta ustanowionego w UE, zmienia się to w strukturalną lukę w zgodności, a nie niedogodność w rozliczeniach.
• Bez deklaranta przesyłki się nie poruszają. Tom, który przyjedzie bez prawidłowo wyznaczonego deklaranta, nie będzie wchodzić. Przesyłki są odrzucane i zwracane. To nie jest niedogodność w rozliczeniach; to strukturalna luka w zgodności.
• Zwroty nie mogą cofnąć deklaracji. Po zapłaceniu cła na przesyłkę sprzedaży na odległość o niskiej wartości, uproszczoną deklarację nie można już unieważnić poprzez zwyczajny proces zwrotu. Przepływy logistyki zwrotnej muszą uwzględniać fakt, że zwrócone towary nie przywracają cła.

Dlaczego wewnętrzne alternatywy są trudniejsze, niż się wydają 

Dla nadawców rozważających sposób zgodności, realistyczne opcje szybko się zawężają. Jedną ścieżką jest koordynacja bezpośrednia z każdym z 27 urzędów celnych państw członkowskich, podejmując relacje dwustronne, ustalenia deklarantów i raportowanie specyficzne dla kraju. Drugie to ustanowienie jednostki w UE, która będzie działać jako deklarant własnej firmy, wraz ze wszystkimi regulacyjnymi, podatkowymi i operacyjnymi względami, które wiążą się z prowadzeniem spółki zależnej w UE, którą w inny sposób nie byłoby części biznesu.

Obie ścieżki są ważne, ale niosą ze sobą znaczne koszty, szczególnie dla handlowców i poczty, którzy nie potrzebują inaczej obecności w UE. Trzecia ścieżka, praca poprzez ustanowionego pośrednika w UE, ma na celu uniknięcie tego kosztu poprzez wchłonięcie złożoności 27 rynków i zobowiązań zgodności po stronie UE w pojedynczą relację.

Co to oznacza w praktyce 

Dla handlowców

• IOSS jest teraz prawnym łącznikiem między Twoim zobowiązaniem podatkowym VAT a zobowiązaniem celnym, a nie tylko skrótem VAT. Jednak cła nie są opłacane poprzez zwrot IOSS.
• W przypadku przesyłek pocztowych i przesyłek korzystających z IOSS, obliczenia kosztów lądowania wymagają matematyki na poziomie każdego kodu HS na linię, a nie na przesyłkę. (W przypadku przesyłek komercyjnych i tych niekorzystających z IOSS obowiązuje standardowe cło.)
• Zwroty nie odzyskają €3 poprzez normalny proces unieważniania; ważne jest modelowanie tego w Twojej ekonomii jednostkowej.
• Przechwytywanie identyfikatora produktu (SKU, ID producenta, GTIN / EAN / UPC) musi być w Twoim potoku danych do 1 listopada.

Dla operatorów pocztowych i przewoźników

• Musisz mieć wyznaczonego deklaranta na miejscu przed 1 lipca (nie po) dla każdego państwa członkowskiego UE.
• Opłaty na poziomie państwa członkowskiego we Francji i Rumunii są już aktywne.
• Operatorzy pocztowi pochodzenia w szczególności muszą wiedzieć, kto się na ich podstawie ubiega wewnątrz terytorium celnego UE, ponieważ nie mają krajowej opcji deklaranta.

Dla platform i rynków

• Zwolnienie C2C dla osób prywatnych pozostaje, co ma znaczenie dla platform o mieszanym przepływie. Sprzedawcy biznesowi działający w wielkości komercyjnej poprzez interfejs C2C nie otrzymują tego zwolnienia.
• Twoje przepływy sprzedawcy muszą wykazywać i sprawdzać numery IOSS oraz wyjaśniać, która gałąź łańcucha się ubiega.

Jak Zonos Cię wspiera 

Zonos buduje obliczanie, pobieranie i zgodność przychodzących cieł i opłat UE w taki sam sposób, w jaki już działamy dla przychodu w USA. Obejmuje to:

• Prawidłowe obliczanie €3 cła za linię kodu HS w przepływach IOSS i non-IOSS, w tym standardową ścieżkę cła dla komercyjnych przesyłek non-IOSS poniżej €150.
• Pracę poprzez nowe unijne przepisy celne i koordynację z naszymi partnerami pocztowymi w celu obsługi zgodności, zgłaszania celnego i zobowiązań związanych z odpowiedzialnością, aby handlowcy i operatorzy poczty nie musieli tego robić.
• Przechwytywanie identyfikatorów produktów (SKU, ID producenta, GTIN / EAN / UPC) przed obowiązkowym 1 listopada.
• Śledzenie opłat na poziomie państwa członkowskiego w miarę ich ewolucji, dzięki czemu koszty lądowania pozostają dokładne wraz ze zmianami we Francji, Rumunii, Włoszech i innych.
• Adaptacja w miarę zmiany Unijnej opłaty za obsługę, jeśli i kiedy wejdzie w życie, oraz w miarę jak Centralne Biuro Cła ostatecznie zastępuje stałą stawkę pełną oceną taryfową.