Dowiedz się, czym jest nowy wymóg dotyczący identyfikatorów produktów UE dla
zgłoszeń celnych sprzedaży na odległość.
Aktualizacja (6 października 2026 r.): Wytyczne Komisji Europejskiej z 5 października 2026 r., The temporary EUR 3 customs duty and the Union handling fee, sekcja 8.2, wyjaśniają, że PID dotyczą towarów w przesyłkach o wartości nieprzekraczającej 150 EUR. Rozporządzenie bazowe (załącznik B do aktu delegowanego do UKC) nie określa jeszcze tego limitu; Komisja je zmienia. Przesyłki o wartości powyżej 150 EUR nie wymagają PID, ale nadal podlegają opłacie manipulacyjnej w wysokości 2 EUR.
W ramach reformy celnej UE z 2026 roku sprzedaż na odległość towarów importowanych (DSIG) — przesyłki B2C sprzedawane bezpośrednio konsumentom w UE, w tym za pośrednictwem platform handlowych — musi zawierać ustrukturyzowane identyfikatory produktów w zgłoszeniu celnym, oprócz standardowej klasyfikacji towarowej. Dotyczy to towarów w przesyłkach o wartości nieprzekraczającej 150 EUR, czyli tych samych przesyłek o niskiej wartości, które utraciły zwolnienie z cła 1 lipca 2026 r. Przesyłki B2B co do zasady nie podlegają temu wymogowi.
Trzy rodzaje identyfikatorów mają zastosowanie do każdej pozycji produktu w zgłoszeniu:
Identyfikator↕
Wymagany?↕
Co to jest↕
Identyfikator produktu sprzedawcy (M-PID)
Obowiązkowy
Nadawany przez sprzedawcę internetowego, platformę handlową lub inną platformę — zazwyczaj własny numer SKU lub kod produktu sprzedawcy
Niestandaryzowany identyfikator produktu producenta (NS-PID)
Obowiązkowy
Własny, zastrzeżony kod produktu producenta, wytwórcy lub dostawcy. Jeśli producent go nie nadał, oczekuje się, że go nada, aby mógł zostać zgłoszony.
Standaryzowany identyfikator produktu producenta (S-PID)
Wymagany tylko, jeśli istnieje
Globalnie standaryzowany kod, taki jak GTIN, EAN, UPC lub ISBN
Co uznaje się za standaryzowany kod (S-PID), mówiąc wprost
Rozporządzenie nie wskazuje konkretnych standardów — mówi jedynie, że kod musi opierać się na uznanym międzynarodowo systemie. W praktyce niemal zawsze oznacza to jeden z poniższych:
GTIN (Global Trade Item Number) — nadrzędny standard organizacji GS1 (organizacji stojącej za większością kodów kreskowych w handlu detalicznym). Nie jest to odrębny kod od UPC/EAN — to rodzina standardów, do której oba należą.
UPC (Universal Product Code) — 12-cyfrowy format GTIN; standard kodu kreskowego najczęściej spotykany na opakowaniach detalicznych w Ameryce Północnej.
EAN (European/International Article Number) — 13-cyfrowy format GTIN; standard kodu kreskowego najczęściej spotykany na arenie międzynarodowej, w tym na towarach sprzedawanych do UE. To właśnie ten kod najczęściej można spotkać na produktach kierowanych do UE.
ISBN (International Standard Book Number) — dotyczy konkretnie książek. Należy do tej samej rodziny standardów co UPC/EAN, ale jest zarezerwowany dla publikacji.
To najczęściej spotykane przykłady, a nie wyczerpująca lista — Komisja Europejska nie opublikowała zamkniętej listy kwalifikujących się standardów, więc kod nie jest wykluczony tylko dlatego, że nie znajduje się na tej liście, o ile rzeczywiście stanowi część uznanego międzynarodowo systemu. Warto też zaznaczyć: GTIN, UPC i EAN są często wymieniane obok siebie w wytycznych branżowych jako trzy odrębne opcje, jednak UPC i EAN są technicznie konkretnymi formatami GTIN (GTIN-12 i GTIN-13), a nie odrębnymi standardami.
Jak zgłaszać
W zgłoszeniu celnym są one raportowane za pomocą kodów dokumentów TARIC C127 (M-PID), C128 (NS-PID) i C129 (S-PID), a także kodu wyjątku Y081, gdy NS-PID nie istnieje. Zgłasza się je w ramach elementu danych „12 03 000 000 Dokument uzupełniający” dla typów zgłoszeń H1, H6 i H7, przy czym można je powtarzać, gdy pozycja obejmuje wiele produktów.
Sprzedawcy mogą wprowadzać dane M-PID/NS-PID/S-PID w Zonos Catalog, nawet jeśli ich platforma e-commerce nie ma natywnego pola do tego celu. Sprzedawcy korzystający z Shopify dodają identyfikatory jako kody kreskowe dla każdego wariantu, a niektóre wtyczki, takie jak Magento i WooCommerce, mogą mapować je z istniejących atrybutów produktów.
Miejsce wprowadzania PID zależy od sposobu tworzenia etykiet. Jeśli drukujesz etykiety z Zonos Dashboard, zapoznaj się z artykułem Dodawanie identyfikatorów produktów UE (PID), aby dowiedzieć się, jak Zonos je obsługuje. Jeśli tworzysz etykiety bezpośrednio u przewoźnika, sprawdź jego wytyczne dotyczące przesyłek do UE:
USPS:EU Customs Change Release Overview. USPS tymczasowo wykorzystuje pole „content description” (opis zawartości) do przekazywania PID.
UPS:Adapting to EU De Minimis Changes. UPS wskazuje, gdzie wprowadzać PID w UPS.com, CampusShip, WorldShip, Ship API oraz integracjach host-to-host.
DHL:Product Identifiers. PID należy podać podczas tworzenia przesyłki w elektronicznym rozwiązaniu do nadawania przesyłek DHL.
Wymagania i narzędzia przewoźników mogą się zmienić przed terminem 1 listopada 2026 r., dlatego najnowsze informacje sprawdzaj na stronie każdego przewoźnika.
Niniejszy przewodnik ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani celnej. W sprawach dotyczących konkretnych zgłoszeń celnych należy skonsultować się z licencjonowanym agentem celnym lub prawnikiem specjalizującym się w prawie handlowym.
Przewodnik po identyfikatorach produktów UE (PID)
Identyfikatory produktów UE (PID)
Dowiedz się, czym jest nowy wymóg dotyczący identyfikatorów produktów UE dla zgłoszeń celnych sprzedaży na odległość.
W ramach reformy celnej UE z 2026 roku sprzedaż na odległość towarów importowanych (DSIG) — przesyłki B2C sprzedawane bezpośrednio konsumentom w UE, w tym za pośrednictwem platform handlowych — musi zawierać ustrukturyzowane identyfikatory produktów w zgłoszeniu celnym, oprócz standardowej klasyfikacji towarowej. Dotyczy to towarów w przesyłkach o wartości nieprzekraczającej 150 EUR, czyli tych samych przesyłek o niskiej wartości, które utraciły zwolnienie z cła 1 lipca 2026 r. Przesyłki B2B co do zasady nie podlegają temu wymogowi.
Kluczowe daty
Co jest wymagane
Trzy rodzaje identyfikatorów mają zastosowanie do każdej pozycji produktu w zgłoszeniu:
Co uznaje się za standaryzowany kod (S-PID), mówiąc wprost
Rozporządzenie nie wskazuje konkretnych standardów — mówi jedynie, że kod musi opierać się na uznanym międzynarodowo systemie. W praktyce niemal zawsze oznacza to jeden z poniższych:
To najczęściej spotykane przykłady, a nie wyczerpująca lista — Komisja Europejska nie opublikowała zamkniętej listy kwalifikujących się standardów, więc kod nie jest wykluczony tylko dlatego, że nie znajduje się na tej liście, o ile rzeczywiście stanowi część uznanego międzynarodowo systemu. Warto też zaznaczyć: GTIN, UPC i EAN są często wymieniane obok siebie w wytycznych branżowych jako trzy odrębne opcje, jednak UPC i EAN są technicznie konkretnymi formatami GTIN (GTIN-12 i GTIN-13), a nie odrębnymi standardami.
Jak zgłaszać
W zgłoszeniu celnym są one raportowane za pomocą kodów dokumentów TARIC C127 (M-PID), C128 (NS-PID) i C129 (S-PID), a także kodu wyjątku Y081, gdy NS-PID nie istnieje. Zgłasza się je w ramach elementu danych „12 03 000 000 Dokument uzupełniający” dla typów zgłoszeń H1, H6 i H7, przy czym można je powtarzać, gdy pozycja obejmuje wiele produktów.
Kto jest odpowiedzialny
Wyjątki i tolerancja administracyjna
Wytyczne UE wskazują na uproszczone traktowanie kilku kategorii, w tym:
Jak Zonos podchodzi do tego wymogu
Sprzedawcy mogą wprowadzać dane M-PID/NS-PID/S-PID w Zonos Catalog, nawet jeśli ich platforma e-commerce nie ma natywnego pola do tego celu. Sprzedawcy korzystający z Shopify dodają identyfikatory jako kody kreskowe dla każdego wariantu, a niektóre wtyczki, takie jak Magento i WooCommerce, mogą mapować je z istniejących atrybutów produktów.
Instrukcje konfiguracji krok po kroku dla każdej integracji znajdziesz w artykule Dodawanie identyfikatorów produktów UE.
Wprowadzanie PID u przewoźnika
Miejsce wprowadzania PID zależy od sposobu tworzenia etykiet. Jeśli drukujesz etykiety z Zonos Dashboard, zapoznaj się z artykułem Dodawanie identyfikatorów produktów UE (PID), aby dowiedzieć się, jak Zonos je obsługuje. Jeśli tworzysz etykiety bezpośrednio u przewoźnika, sprawdź jego wytyczne dotyczące przesyłek do UE:
Wymagania i narzędzia przewoźników mogą się zmienić przed terminem 1 listopada 2026 r., dlatego najnowsze informacje sprawdzaj na stronie każdego przewoźnika.
Źródła
Niniejszy przewodnik ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani celnej. W sprawach dotyczących konkretnych zgłoszeń celnych należy skonsultować się z licencjonowanym agentem celnym lub prawnikiem specjalizującym się w prawie handlowym.
Czy ta strona była pomocna?