Grensoverschrijdende terminologie

Een type belasting dat door de douaneautoriteiten van een land wordt geheven op goederen die uit andere landen aankomen (d.w.z. import). Het rechtsbedrag wordt berekend of toegepast op basis van de waarde van de goederen en varieert afhankelijk van de regelgeving van het land en de de-minimis-drempels voor invoerrechten.

Klik hier voor meer informatie over invoerrechten.

Een belasting die door het land, de staat of provincie wordt geheven in verband met de geïmporteerde goederen. De belastingtarieven variëren afhankelijk van de regelgeving van het land en de de-minimis-drempels voor belasting.

Klik hier voor meer informatie over invoerbelastingen.

De totale prijs of importkosten die horen bij een grensoverschrijdende aankoop. De totale landed cost is de som van invoerrechten, belastingen en vervoerder- of landspecifieke importkosten. Voor kleine pakketten of zendingen met lage waarde worden invoerrechten en belastingen zelden meegenomen in de totale landed cost.

Klik hier om onze gids over totale landed cost te lezen.

De term voor de entiteit die verantwoordelijk is voor het naleven van de vereiste douaneprocessen voor de export van goederen. Dit omvat het verzamelen van de benodigde documentatie en het waarborgen van duidelijke en nauwkeurige beschrijvingen en waarden van goederen. De EOR is ook verantwoordelijk voor elke schending van complianceprocedures of -regelgeving en voor goederen die verloren gaan tijdens het verzendproces.

Als er een forwarding agent betrokken is bij een zending, moet de EOR gedetailleerde informatie over de zending verstrekken.

De EOR is doorgaans de juridische exporteur van goederen die een land verlaten.

Een term voor de eigenaar of koper van producten die naar een land worden geïmporteerd. De IOR is verantwoordelijk voor het waarborgen dat de geïmporteerde goederen voldoen aan lokale wetten en regelgeving, het indienen van een voltooide aangifte van invoerrechten en bijbehorende documenten die vereist zijn door CBP (Customs Border Protection), en het betalen van invoerrechten en belastingen.

De IOR is doorgaans de persoon of entiteit die eigenaar is van de geïmporteerde goederen op het moment van import.

Kort voor International Commercial Terms, incoterms zijn handelsvoorwaarden voor de levering van goederen, die zekerheid en duidelijkheid bieden aan bedrijven en handelaren in de sector. Incoterms en regels zijn gestandaardiseerd en gepubliceerd door de International Chamber of Commerce (ICC).

Er zijn momenteel 11 incoterms voor 2020. Zeven daarvan gelden voor alle vervoerswijzen en vier incoterms gelden voor zee- en binnenvaart.

Enkele incoterm-voorbeelden zijn DDP (Delivered Duty Paid) en DPU (Delivery-At-Place Unloaded).

Zie het volgende gedeelte voor meer details over specifieke Incoterms.

Een term voor de entiteit die door een financiële instelling is gemachtigd en aansprakelijk wordt gesteld voor het verwerken van creditcard- en debitcardtransacties van consumenten. De MoR is verantwoordelijk voor het onderhouden van een merchant account, het verwerken van alle betalingen en het beheren van alle creditcardverwerkingskosten. Zij zorgen ook voor compliance met PCI-DSS, blijven op de hoogte van wetten waar transacties plaatsvinden en behandelen chargebacks. De MoR is doorgaans de naam die op het creditcardafschrift van de consument verschijnt.

Een Incoterm die aangeeft dat het de verantwoordelijkheid van de verkoper is om alle kosten te dekken voor het verzenden van het product naar een bestemmingshaven; daarna verschuift de verantwoordelijkheid naar de koper op dat punt.

Een Incoterm die aangeeft dat het de verantwoordelijkheid van de verkoper is om transportkosten te regelen en te betalen voor het verzenden van goederen naar de genoemde bestemmingshaven; de verantwoordelijkheid voor de kosten verschuift naar de koper zodra het schip de haven heeft bereikt.

Een Incoterm die aangeeft dat het de verantwoordelijkheid van de verkoper is om vracht en verzekering te betalen voor het leveren van goederen aan een door de verkoper aangewezen partij op een bestemming die door verkoper en koper is overeengekomen. Wanneer de goederen worden afgeleverd bij de vervoerder of aangewezen persoon, gaat het risico op beschadigde of verloren goederen over van de verkoper naar de koper

Een Incoterm die aangeeft dat de verkoper het risico draagt tijdens het afleveren van de goederen bij een vervoerder of een andere door de verkoper aangewezen persoon. Alle risico's gaan over naar de koper zodra de goederen onder de zorg van de aangewezen partij zijn.

Bij DAP neemt de verkoper de verantwoordelijkheid voor kosten en het risico op schade of verlies bij het verplaatsen van verkochte goederen naar een specifieke locatie totdat de levering op de overeengekomen locatie is aangekomen. Zodra de zending op de overeengekomen locatie is aangekomen en klaar is om te worden gelost, gaat de verantwoordelijkheid over naar de koper, inclusief de betaling van invoerrechten en belastingen (indien van toepassing).

Een Incoterm waarbij de verkoper of exporteur een risico op kosten voor de zending neemt. Bij kleine pakketten of zendingen met lage waarde is DDP een losjes gebruikte term die aangeeft dat het bedrijf (verkoper) verantwoordelijk is voor alle invoerrechten, belastingen en clearancekosten zonder hetzelfde risico te nemen als bij een echte DDP. DDP wordt door elkaar gebruikt met de volgende termen:

• DTP (Duties and Taxes Paid): een DHL-specifieke term voor hun factureringsservice waarmee invoerrechten, belastingen en importkosten kunnen worden gefactureerd aan de verzender of een andere derde partij.
• Free domicile: een term die synoniem is met DDP en DTP en aangeeft dat invoerrechten, belastingen en kosten worden gefactureerd aan de verzender of een andere derde partij. UPS gebruikt doorgaans deze term, terwijl FedEx en DHL dat minder vaak doen.

Een term die aangeeft dat de goederen de verantwoordelijkheid van de verkoper zijn totdat ze zijn gelost op de overeengekomen bestemming. Het risico gaat over naar de koper nadat de goederen op de bestemming zijn gelost. De verkoper moet er vertrouwen in hebben dat hij het lossen van de goederen kan regelen.

Een Incoterm die aangeeft dat het de verantwoordelijkheid van de verkoper is om de goederen beschikbaar te maken en te verpakken voor afhaling. De verantwoordelijkheid voor transport, kosten en alles daarna is de verantwoordelijkheid van de koper.

Een Incoterm die aangeeft dat het de verantwoordelijkheid van de verkoper is om de goederen naast het schip of vaartuig in een haven af te leveren om te wachten op laden en transport. De verantwoordelijkheid gaat over naar de koper zodra de verkoper het goed naast het vaartuig aflevert.

Een Incoterm die aangeeft dat de verkoper de goederen op een van twee manieren aan de koper levert:

• Wanneer de genoemde plaats het bedrijfspand van de verkoper is, neemt de verkoper het risico totdat de goederen zijn geladen op het door de koper geregeld vervoermiddel. Op dat moment gaat het risico over naar de koper.
• Wanneer de genoemde plaats ergens anders is dan het bedrijfspand van de verkoper, neemt de verkoper het risico totdat de goederen klaar zijn om te worden gelost van hun vervoermiddel en ter beschikking staan van de vervoerder of een andere door de koper aangewezen persoon. Op dat moment gaat het risico over naar de koper.

Een Incoterm die aangeeft dat het product alleen de verantwoordelijkheid van de verkoper is totdat het aan boord van een vrachtschip is geladen; de verantwoordelijkheid gaat op dat punt over naar de koper.

Een term die betekent dat kosten worden gefactureerd aan de verzender.

Een term die betekent dat kosten worden gefactureerd aan de ontvanger.

Een term die betekent dat kosten worden gefactureerd aan iemand anders dan de verzender of ontvanger. Om deze optie te kiezen, moet u uw accountnummer opgeven voor de vervoerder die u gebruikt.

Een certificate of origin bevestigt het land van oorsprong van de goederen in de zending. Het wordt zelden gebruikt bij ecommerce-zendingen met lage waarde; als de waarde van goederen echter hoger is dan $ 2.500 of u handelsakkoorden, preferentiële behandeling of andere redenen wilt, kan een certificate of origin vereist zijn.

Een formulier kleiner dan een commercial invoice en met minder informatie voor douane-clearance. Dit wordt doorgaans verzonden als postclearance versus commerciële clearance.

Commerciële clearance vereist een commercial invoice en wordt doorgaans uitgevoerd door een erkende customs broker en niet door de douane. Het is gebruikelijk extra kosten te zien van de broker of clearing agent, zoals COD-kosten, voorschotkosten, brokerage fees en meer.

Een overheidsinstantie die invoerrechten en belastingen int. In sommige gevallen, zoals postclearance, kan de douane ook optreden als clearing agent van een importzending; de meeste importzendingen worden echter gecleared door een erkende customs broker.

Deze verklaring staat op een commercial invoice en is over het algemeen optioneel. Het kan worden gebruikt voor zendingen met lage waarde met handelsvoorkeuren zoals USMCA, of bij een vereiste van het importland, zoals de wet voor goederen met lage waarde in Nieuw-Zeeland.

EEI is alleen van toepassing op export uit de VS en wordt elektronisch ingediend bij de Foreign Trade Division van het US Bureau. Dit is vereist voor alle goederen die vanuit de VS worden geëxporteerd met een waarde boven $ 2.500. U kunt een EEI indienen via uw logistieke provider of freight forwarder.

De MFN-clausule vereist dat een land alle concessies, privileges of immuniteiten die aan één natie in een handelsakkoord worden verleend, ook verleent aan alle andere deelnemende lidlanden. Als bijvoorbeeld één land invoerrechten met 10% verlaagt voor een bepaald deelnemend lidland, stelt de MFN-clausule dat alle deelnemende lidlanden dezelfde verlaging van 10% ontvangen.

Het elektronische douane-clearanceproces hoeft geen fysieke commercial invoice te printen. Een digitale commercial invoice met een digitale handtekening wordt naar de clearing agent gestuurd. Dit is niet beschikbaar voor alle landen. Andere termen hiervoor zijn: Paperless Invoice (UPS), Paperless Trade (DHL) of Electronic Trade Documents (FedEx).

Dit clearance-type wordt over het algemeen uitgevoerd door de douaneautoriteit van het importland en gebruikt de CN22 om van toepassing zijnde invoerrechten en belastingen te bepalen.